Helgoland... dag 1

May 27, 2017

Na een hele korte nacht te hebben geslapen, vertrokken Erica en ik om 04.00 uur op weg naar Cuxhaven om daar de boot te nemen naar Helgoland. Na een gezellige maar lange rit kwamen we aan in Cuxhaven. Gustav, een van de gidsen deze reis, stond ons daar al op te wachten om te laten zien waar we de auto konden parkeren. Voor 5 euro per dag staat deze beveiligd achter een hek.

Een stukje verder konden we de koffers inleveren en die gingen in een container het schip op. De overige groepsleden en Cor onze andere gids, waren inmiddels ook al gearriveerd en gingen ook wij de boot op.

 

 

Het was een grote boot en je kon goed zien welke mensen deze overtocht al vaker hadden gemaakt. De spelletjes en de breiwerkjes werden na het vinden uit de tassen gehaald. Wij moesten het doen met de verhalen van onze gidsen en dat was geen straf. De stemming zat er gelijk al goed in.

Na een tocht van ruim 2 uur kwamen we in Helgoland aan. Nu was het alleen nog zaak onze koffer te vinden. Eigenlijk wel bizar om voor 4 dagen meer dan 23 kg aan bagage mee te nemen en dan heb ik mijn handbagage (fototas) nog niet eens meegeteld. Nou moet ik wel zeggen (voordat jullie al hard aan het lachen zijn) dat in de koffer ook mijn statief met schommelkop, en wat ander zwaar foto apparatuur zit. Aangezien Helgoland een auto- en fietsvrij land is ben ik blij dat er wieltjes onder mijn koffer zit. We moesten van de boot naar het hotel lopen en dan wil je die 23 kg echt niet de hele tijd sjouwen. Gustav had van te voren gezegd dat het niet zo ver lopen was, maar al met al kwamen we toch aardig bezweet aan in het hotel "Helgoländer Klassik".

Wij werden ingedeeld op de derde verdieping. Op zich geen probleem, maar in het hotel is geen lift dus moest de koffer de trappen op worden getild. Gelukkig hebben wij twee sterke, stoere gidsen die zich gelijk vrijwillig aanboden om onze koffers naar boven te brengen. De temperaturen hier zijn niet zo als in Nederland op dit moment, maar toch zag ik een hoop zweetdruppeltjes tevoorschijn komen. Toch het gewicht? 

Doordat er iets niet helemaal goed was met onze kamer kregen wij heel snel een andere kamer, alleen die was op de begane grond. Je snapt het al...koffers weer naar beneden. 

Eenmaal op de kamer hebben wij ons snel even opgefrist, spullen gepakt en gingen wij naar de plek van de Jan van Gent.

Dit is een rotsgebied aan de punt van het eiland met wel duizenden Jan van Genten, Zeekoeten, Drie-teen meeuwen en Alken. De laatste 3 zijn mij, om eerlijk te zijn, een beetje ontgaan. Morgen ga ik me daar maar eens beter in verdiepen. Het was best wel een flinke tippel om op de plaats van bestemming te komen. Maar goed je moet er wat voor over hebben, toch?

Bij aankomst kregen wij een korte uitleg, daarna was er volop de tijd om de vogels te fotograferen. Het was nog een hele uitdaging om deze beesten in de vlucht te fotograferen. Vooral wanneer ze met wat zeewier in de snavel opeens de rots op kwamen. Ze ploffen dat boven op het vrouwtje om vervolgens eerst te bekvechten en daarna het met baltsen weer goed te maken. Maar goed je wilt toch graag die ene mooie foto hebben. De Jan van Genten zaten bijna binnen handbereik, dus werden er ook mooie profielfoto's gemaakt. Het zijn mooie sierlijke vogels die je graag voor de lens wilt hebben. 

 

 

Rond 17.15 uur was het voor mij even genoeg en ging ik samen met Annemieke vast terug naar het hotel. De overige groepsleden bleven nog heel even door fotograferen.

 

We hadden rond 18.15 uur afgesproken bij de ingang van het hotel om met elkaar naar het voor ons gereserveerde restaurant te gaan. Het was alleen jammer dat het richtingsgevoel van Gustav hem nog wel eens in de steek laat. Waar zat nou toch het restaurant? Uiteindelijk bleek dat we er 500 meter van vandaan stonden. Dit gaat hij de rest van de avond nog horen vrees ik. 

Na een overheerlijke en vooral gezellige maaltijd was het tijd om nog even snel naar de foto's te kijken en daarna de luikjes te sluiten

 

Wat een heerlijke dag was dit vol met nieuwe ervaringen en gezelligheid. We hebben voor, tijdens en na het eten ontzettend gelachen. Nu snel slapen want morgen om 06.00 uur gaat de wekker weer af. Dan gaan we naar Düne, een klein eilandje waar de zeehonden zich bevinden. 

 

 

 

Please reload

Recente berichten

June 27, 2018

September 17, 2017

May 29, 2017

May 28, 2017

May 27, 2017

May 27, 2017

October 20, 2016

June 4, 2016

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op tags
Please reload